Verslag trainingsdag selectie

Dames en heren. Zaterdag 1 september was de jaarlijkse trainingsdag der selectie van DEV. Een dag die in het teken staat van teambuilding, inspanning, ontspanning en erotiek. Het bleek een gedenkwaardige dag te worden met een lach en een traan. Ik heb weer dingen gezien en meegemaakt waar ik tot op heden alleen maar van had durven dromen. Ik voel het als mijn plicht als burger, als dikste en oudste lid van de selectie, als veurzitter van den bonten hoephapcommissie en als captain om de op de Hondskamp afgespeelde taferelen zo uitgebreid mogelijk in geur en kleur toe te lichten aan de lezer die geïnteresseerd is in alles behalve voetbaltechnische details.

De trainingsdag ging officieel van start om klokslag 11:00 uur Central European Time. Gespannen koppies verschenen één voor één op het trainingsveld. We beten het spits af met de hardcore warming up a la Frank Jacobs, maar dan zonder Frank Jacobs. Vol passie en slapstick dansten we om elkaar heen in een soort rituele aansluitpas en sprong het ene koppel nog gay-er tegen elkaar aan dan het andere. De serieuze vibe die de warming up met zich mee droeg bleek een fata morgana, want het gevreesde 4 tegen 4 toernooi werd vervangen door recreatief voetvolley en een vaag nieuw spel wat leek op een combinatie van pionnenvoetbal, trefbal, sjoelen, dammen, biljarten en ballen gooien op de kermis. Maar voor we bij deze sappige onderdelen uitkwamen, werden er eerst 4 teams van 5 gemaakt op basis van een soort persoonlijke voorkeur voor teams uit de Keukenkampioendivisie. Uitkomend voor Almere City werd ik als een soort ‘overige’ geplaatst bij Bram Wendy Wennekers, Bram “Ponytail” Timmermans, Sjoerd Brands en Tom Valckx. Dat stond uiteraard garant voor fantastische bloopers, kwaliteit komedie en eeuwige tragedie. Verder werd ons mede gedeeld dat we met ons team op het einde van de dag een “Haka” moesten doen. Een ceremoniële dans van de Maori’s uit Nieuw-Zeeland, bedoeld om de goden aan te roepen en de tegenstander af te schrikken. Niemand had hier uiteraard zin in, maar dat was zorg voor later.

De eerste spelvormen gingen van start. Het voetvolley bleek voor de één een walhalla en voor de ander een ware deceptie. Spelers als Joep en Ricky konden de bal zo vaak hoog houden tot ze een ons wogen, maar voor Team Bram (Wennekers-Timmermans & Co) bleek de gevraagde stamina en souplesse net wat teveel gevraagd. De ene bal na de andere werd verkeerd geraakt met het scheenbeen of de bal belandde over de kaal geschoren heg. Maar de bakermat voor de door het handy team gescoorde punten werd toch gelegd tijdens het andere spelletje waarvan ik de naam nog steeds niet weet. Laten we het erop houden dat je van een afstand de pion van je tegenstander moest omschieten. Als omstreden weergod en archeoloog verkeerde meneer Wennekers zich in zijn natuurlijke habitat. Rekening houdend met de windsnelheid en het reliëf werden de kegels van heer Schreven en de heer Herpers zeer vakkundig om getikt wat resulteerde in een klinkende overwinning. Wetenschapper en genie John Hegger had ondertussen een algoritme uitgevonden om de scores van de verschillende spellen dusdanig te vertalen zodat deze toch met elkaar correleerden en relatief significant bleken. Op deze manier hielden we van alle spellen de score bij.

Het was tijd voor een heerlijke lunch. De trainer vond het nog nodig om een serieuze speech te houden, maar niemand lette daadwerkelijk op. Jolanda Hegger had haar ziel en zaligheid gelegd in de goed gevulde tomatensoep. John merkte op: “Normaal maakt ze de soep nooit zo pittig he Ruben?” Maar de soep werd rijkelijk naar binnen geharkt. Niet veel later was het tijd voor een ontspannen spelletje wat eindigde in een burgeroorlog. We speelden Vonkbal, een combinatie van honkbal en voetbal. Niemand snapte de regels, ballen vangen bleek een stuk lastiger dan gedacht en er werd flink gescholden. Maar de grootste sportieve teleurstelling bleek toch het vals spelen van Stan “Stannaldo” Hellemons. Deze Luka Modric van ut Twed stond altijd hoog bij de captain in het vaandel, maar na roekeloze en baldadige uitbarstingen was de onderlinge spanning te hoog opgelopen. Met matchfixing inbegrepen won het team van Stan met 7-6 in de tiebreak. Stan en ik knuffelen nog altijd net zoveel als voor het Vonkbal, maar sindsdien voelt het toch niet meer helemaal hetzelfde dan als voorheen.

Dit mocht de pret niet drukken om fris en fruitig aan het bosgolf te beginnen. Een nieuwe discipline in de trainingsdagtraditie bestaande uit vier uiterst zorgvuldig uitgezette banen door Mario Valckx en John Hegger met een moeilijkheidsgraad waar zelfs golfpro Joep Jacobs wel opgewonden van werd. Hierbij moesten de deelnemers slim gebruik maken van de schoonheid van de flora en fauna van de Hondskamp. De holes lagen veelal in het bos. Hierdoor werden takjes, boomstammen, brandnetels en andere knommel natuurlijke hindernissen wat het geheel tot een lastig parcours maakte. Simultaan werd er ook fanatiek gecurled voor voetballers. Pim Remmen had de avond ervoor de moeite genomen om een complete curling baan te maken. Ook voor dit spel bleek men olympische klasse nodig te hebben. De ene ‘steen’ werd gevoelig in het huis gelegd en de ander werd meedogenloos weg gebonjourd. Ondanks de vele missers vermaakten we ons rijkelijk en bleek ook het publiek op de tribune zich erg te vermaken.

Het was alweer tijd voor bbq. De veteranen vertoonden hun kunsten met onder andere ponytail en Jacky Tanzel in het gareel. In het zonnetje vroegen we ons af of de Maashees nou een zeldzame vogel is die uitsluitend in de Maasduinen voorkomt, of dat het gewoon een dorp uit de buurt is. Niemand wist het echt zeker. Vervolgens moesten we ons voor schut gaan zetten met de Haka die natuurlijk niemand had voorbereid. Maar er konden wel punten gescoord worden dus er heerste wel een competitieve vibe. Wegens privacy rechten mocht er niet gefilmd worden. En maar goed ook, want de Haka werd vertaald in de kabouter plopdans en een blote kontendans. Alleen Dumpert had hier wat aan gehad. Winnaar van deze Idols aflevering bleek terecht het team van Ricky Hermkes die zelf wel door de duivel bezeten leek. Als afsluiter namen we deel aan de voetbalquiz. Komisch duo Roel & Mario hadden een pittige quiz voorbereid. De vragen varieerden van Noorse langlaufers tot aan het lokale veldrijden in Wit-Rusland. De dagwinnaars ziet u hieronder in beeld. 

In de Haka-modus presenteert de selectie de trotse winnaars van de DEV trainingsdag-editie 2018

De volgende dag bleek er nog gevoetbald te moeten worden tegen IVO veur den beker. Enkelingen hadden begrijpelijk last van spierpijn, volgens mij nog van het Vonkbal. In de auto passeerde er nog een interessante kwestie de revue. Met de heer Wennekers en de heer Verberk werd er nog hevig gediscussieerd over de al dan niet carnavaleske kruisbestuiving omtrent songteksten en lyrics van carnavalsliederen in de Maasduinenregio. Met andere woorden, wij vroegen ons af of de gecreëerde goodwill in de creatieve mindset van de Keieschieters ook op reeds genoemde wijze wordt terugbetaald door de in kwestie bedoelde buurtverenigingen, maar tot een echte conclusie konden we niet echt komen. De wedstrijd eindigde in 1-1 mede doordat Lars Lagarde de bal met zijn houten poot wist binnen te putten. Hetgeen betekende een mooi einde van een leuk weekend. Een dankwoord speciaal voor de organisatie. Arce alaaf!

 

Deel via de social media